** ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΤΗΣ ΖΟΥΓΚΛΑΣ **
J' aime le noir @ www.subs4free.com
Πολλές παράξενες ιστορίες λέγονται γι αυτή τη ζούγκλα.
Αλλά καμμιά δεν είναι τόσο παράξενη όσο του Μόγλη.
Είσαι ο χειρότερος λύκος που έχω δει.
Ναι, αλλά αν δεν έσπαγε το σχοινί θα τα κατάφερνα.
Όλο κόλπα είσαι αλλά αν δε μάθεις να τρέχεις μαζί με την αγέλη
σύντομα θα γίνεις ο μεζές κάποιου.
- Πάλι έχασε ο Μόγλης. - Δεν θα τα καταφέρει ποτέ.
Ήταν δύσκολο για μένα.
Οι λύκοι δεν κρύβονται στα δέντρα.
Δε μπορώ να τους προφτάσω Μπαγκίρα. Προσπάθησα αλλά διάλεξα λάθος δέντρο.
Ήταν πεθαμένο δέντρο.
Πώς να το ξέρω πως ήταν νεκρό;
Η κλιματσίδα ήταν σάπια γιατί το δέντρο τό'χαν φάει τερμίτες.
Ήταν πεθαμένο ή έτοιμο να πεθάνει. Αυτά ένας λύκος τα γνωρίζει.
Ναι αλλά αν δεν έσπαγε η κλιματσίδα θα τα είχα καταφέρει.
Ξέρω πως δε γεννήθηκες λύκος αλλά
μπορείς τουλάχιστον να τον παριστάνεις;
Όταν τον βρήκα πριν πολλά πολλά χρόνια
ήταν ακόμη μωρό, εγκατελειμένο στο δάσος.
Για να επιβιώσει ήξερα πως χρειαζόταν κάποιους
να τον προστατέψουν.
Γι αυτό τον εμπιστεύτηκα στους λύκους.
Λύκοι, κοιτάξτε καλά!
Ο Ακίλα, ο ευγενικός και δίκαιος αρχηγός τους πήρε τον Μόγλη μαζί τους όλα αυτά τα χρόνια.
Οι λύκοι όμως μεγάλωναν γρήγορα ενώ ο Μόγλης...
ήθελε τον χρόνο του.
- Μόγλη έλα να παίξουμε. - Όχι τώρα.
Η Ράκσα τον μεγάλωσε. Η μόνη μάνα που γνώρισε ποτέ.
- Έλα να παίξουμε! - Δεν έχω όρεξη Γκρίζε.
Έλα, πρέπει να παίξεις μαζί μου.
Πάμε να κυνηγήσουμε ποντίκια!
Πώς πήγε;
Πάλι με νίκησε.
Αν είναι κάτι γραφτό να γίνει, τότε θα γίνει.
Θέλω ν'ακούσω τον Νόμο.
Αυτός είναι ο Νόμος της Ζούγκλας. Παλιός κι αληθινός σαν τον ουρανό.
Ο λύκος που τον σέβεται θα ζει ευτυχισμένος.
Αυτός που τον αψηφά θα πεθάνει.
Όπως η φλούδα προστατεύει τον κορμό του δέντρου.
ο Νόμος προστατεύει τα πάντα.
Γιατί η αγέλη κάνει δυνατό τον νόμο
και ο νόμος κάνει δυνατή την αγέλη.
Σύντομα οι βροχές σταματούν κι αρχίζει η περίοδος ξηρασίας.
Η ζέστη απλώνεται στη ζούγκλα χρωματίζοντάς την κίτρινη...
και καφέ... και μαύρη.
Αυτή όμως είναι η πιο ξηρή περίοδος που θυμούνται όλοι.
Ούτε καν τα πουλιά δεν πετούν.
Δικό μου είναι το φύλλο.
Είναι δικιά μου, δικιά μου.
Δικιά μου είναι η πέτρα!
Η πέτρα είναι δικιά μου. Κάτω τα χέρια! Να κι άλλη. Δύο, τρεις.
Ο Βράχος της Ειρήνης! Ο Βράχος της Ειρήνης!
Έχουμε ανακωχή του νερού.
Πέρασαν πολλά χρόνια από τη στιγμή που αποκαλύφθηκε ο Βράχος της Ειρήνης
κι έγινε ανακωχή για το νερό.
Το κυνήγι εκεί ήταν απαγορευμένο.
Σύμφωνα με τον νόμο της ζούγκλας το νερό είναι πιο ιερό απ'την τροφή.
Έτσι μπορείς μια τέτοια μέρα να έρθεις στον Βράχο της Ειρήνης
και να τους δεις όλους δίπλα-δίπλα.
Μη ξεχνάς. Το κυνήγι απαγορεύεται.
- Μόνο το παιγνίδι. - Τό'πιασα μαμά.
Και να θυμάσαι πως δεν έχουν δει όλοι εδώ ξανά άνθρωπο, οπότε... φρόνιμα.
Καλά, καλά. Να πάω τώρα;
Πάρε και τα μικρά μαζί σου.
- Περιμένετέ με! - Έλα Γκρίζε!
Κοίτα αυτόν εδώ.
- Με συγχωρείς. - Συγνώμη.
- Βαδίζει στα δύο πόδια. - Μην καρφώνεσαι.
Κοίτα! Αγριόχηνα. Και ρινόκερος.
Όλοι είναι εδώ.
Παγώνι είναι αυτό;
- Ένα ραβδάκι! - Δικό μου είναι!
Συγνώμη. Εγώ φταίω αλλά δεν τό ήθελα.
Πρόσεχε σε παρακαλώ.
Μπαμπά, τι είναι αυτό;
Νομίζω πως είναι κουτάβι ανθρώπων.
Και τι δουλειά έχει εδώ;
- Μη ξεχνάς την ανακωχή! - Ποτέ δεν παραβιάζω τον νόμο.
Τι είναι αυτό;
Παράξενο, παράξενο, τι παράξενο!
Μόγλη.
Τι έχουμε πει για τα κόλπα σου;
Να κάνω όπως κι οι λύκοι.
Όχι άλλα κόλπα.
Χαμογέλα νεαρέ. Θα σε φτιάξουμε μια χαρά λύκο.
Κι εγώ; Είμαι καλός; Άκου πώς ουρλιάζω.
Σε μερικές αγέλες, αυτόν που ουρλιάζει πολύ, τον τρώνε.
Μόγλη, στάσου πίσω μου.
Μη φύγεις από κοντά μου.
Όλοι έχονται χαρούμενοι στον Βράχο της Ειρήνης για τις εξελίξεις.
Αλλά...
σήμερα παρατηρώ κάτι περίεργο.
Τι συμβαίνει; Τι μου λέει η διαίσθησή μου;.
Σχεδόν...
νομίζω πως πρόκειται για...
...κουτάβι ανθρώπων.
Ο Μόγλης ανήκει στην αγέλη μου Σιρχάν.
Μόγλης; Του έδωσαν και όνομα!
Από πού κι ως πού φτάσαμε να υιοθετούμε ανθρώπους στη ζούγκλα;
Ένα κουτάβι είναι.
Αν δε θυμάστε, δείτε στη μούρη μου τι είναι ικανός ο άνθρωπος να κάνει.
Περνάνε μερικά χρόνια και ξεχνάτε τον Νόμο.
Να σας θυμίσω λοιπόν πως το κουτάβι όταν μεγαλώσει γίνεται άνθρωπος.
Κι ο άνθρωπος εδώ απαγορεύεται!
Τι ξέρεις εσύ για τον Νόμο που κυνηγάς για ευχαρίστηση, και σκοτώνεις για δύναμη;
Ποτέ σου δεν σεβάστηκες τον Νόμο.
Το κουτάβι είναι δικό μου γι αυτό τράβα από κει που ήρθες καμμένο κτήνος!
η τίγρη ξέρει ποιος κάνει κουμάντο σ' αυτό το κομμάτι της ζούγκλας.
Δε νομίζω πως ήρθε εδώ για ν' απειλήσει κανέναν.
Ειδικά στην ανακωχή του νερού.
Σέβομαι βαθιά τους νόμους για την ασφάλειά μας.
Γι αυτό δίνω αυτή την υπόσχεση.
Τίποτα δε διαρκεί για πάντα.
Οι βροχές θ' αρχίσουν, το ποτάμι θα φουσκώσει κι όταν ο βράχος αυτός χαθεί,
η ανακωχή θα τελειώσει.
Αν θέλετε να τον προστατέψτε τον, καλώς. Αλλά αναρωτηθείτε:
Πόσων ζωές αξίζει αυτό το κουτάβι;.
Πόσες ζωές;
Ποιος μπορούσε ν' απαντήσει σ'αυτή την ερώτηση;
Βροχή, βροχή, βροχή!
Στεγνά, στεγνά, στεγνά!
Οι βροχές επέστρεψαν.
Το συμβούλιο έπρεπε ν'αντιμετωπίσει το δίλημμα.
Μαζεύτηκαν στην κορυφή και μιλούσαν
επί μέρες πολλές.
Τι λες να συζητάνε;
Η αγέλη δεν είχε αντιμετωπίσει τέτοιο δίλημμα ξανά.
Δε μπορούσαν να αγνοήσουν την απειλή του Σιρχάν.
Μόγλη δεν πρέπει ν'ανέβεις εκεί πάνω!
Σας παρακαλώ.
Θα φύγω.
Δε θέλω να πάθει κανείς κακό.
Μόγλη, γύρνα πίσω στη φωλιά.
Η θέση του είναι ανάμεσα στους ανθρώπους.
- Έχει ανατραφεί σαν δικός μας. - Θα τον κρατήσουμε όπως και νά'χει.
Ακίλα,
ίσως μπορώ να βοηθήσω.
Το αγόρι έχει δίκιο. Ίσως είναι ώρα ν'αλλάξει περιβάλλον.
- Όχι. - Εγώ σας τον έφερα
και τώρα θα τον πάω εκεί όπου ανήκει.
Δεν θα σ'αφήσω. Είναι δικό μου κουτάβι.
Το ξέραμε πως θά'φτανε αυτή η μέρα.
Είμαστε η μόνη οικογένεια που γνώρισε ποτέ.
Ράκσα.
Μόνο εκεί θα είναι ασφαλής.
Δεν πειράζει, δεν θα είμαι μακριά.
Θα σας επισκέπτομαι.
Μην το ξεχάσεις ποτέ.
Είσαι δικός μου. Εγώ έτσι σε νιώθω.
Όπου και να πας, ό,τι όνομα και να σου δώσουν.
Θα είσαι πάντα ο γιος μου.
Μακάρι να μπορούσα να σας πω πως οι λύκοι αψήφησαν τον Σιρχάν
αλλά η ιστορία δεν πάει έτσι.
J' aime le noir
Με τις χελώνες θα μπορούσα.
Ίσως και με τους κροκόδειλους.
Μπορεί και με τους ρινόκερους. Πάντα μ'αφήνουν να αράζω μαζί τους.
Με τους ρινόκερους θά'ταν πιο δύσκολο.
Δε νομίζω πως θα ταίριαζα και πολύ.
Ή με τις χελώνες ή με τους κροκόδειλους.
Με ποιους πιστεύεις πως θά'ταν καλύτερα;
Με κανέναν.
Τι εννοείς;
Θα σε πάω στο χωριό των ανθρώπων.
Τι;
Μπαγκίρα, δεν τους ξέρω τους ανθρώπους.
Θα τους μάθεις.
Πάντα μού'λεγες να μην πλησιάζω στο χωριό τους.
Ήταν διαφορετικά τότε.
Τι άλλαξε; Πάντα μού'λεγες να μένω μακριά,
για να μη πέσω σε καμμιά παγίδα, ή να μη με χτυπήσουν ιπτάμενοι βράχοι.
Ξέρω τι έλεγα.
Ελέφαντες.
- Σκύψε το κεφάλι σου. - Γιατί;
Ως ένδειξη σεβασμού.
Οι ελέφαντες έφτιαξαν τη ζούγκλα.
Όπου χάραζαν δρόμο στα δέντρα τα νερά κυλούσαν.
Όταν φυσούσαν με τις προβοσκίδες τα φύλλα έπεφταν.
Έφτιαξαν τα βουνά, τα δέντρα τα πουλιά πάνω στα δέντρα.
Δεν έφτιαξαν όμως εσένα. Γι αυτό πρέπει να φύγεις.
- Κι αν έμενα με τα βουβάλια; - Όχι.
Με τις μαγκούστες, τότε;
Δεν θα το συζητήσουμε κι άλλο.
Μα εδώ είναι σπίτι μου. Οτε καν ξέρω πώς ζουν οι άνθρωποι.
Θα μάθεις.
Μα εγώ θέλω να μείνω στη ζούγκλα. Γιατί πρέπει να πάω εκεί;
Γιατί στη ζούγκλα δεν είσαι πλέον ασφαλής. Σε κυνηγάει Μία τίγρη.
Μόνο οι άνθρωποι μπορούν να σε προστατεύσουν.
Δεν είναι δίκαιο. Δε μου αφήνεις επιλογές.
Δεν είναι όπως τα λες, μη νομίζεις πως δεν καταλαβαίνω.
Λες θα με πας από κει που ήρθα, αλλά εσύ στη ζούγκλα με βρήκες.
Με πας ξανά στη ζούγκλα; Όχι.
Γιατί με πας στο χωριό αφού με βρήκες στη ζούγκλα;
Και γιατί η τίγρη με μισεί τόσο πολύ; Με ξέρει;
Κάτω!
Τι; Θα κρυβόμαστε τώρα κι απ'τα βουβάλια;
Άκουσέ με! Δεν παίζουμε.
Πρέπει να πας στη ρεματιά.
Τι λες τώρα;
Πήγαινε προς τον βορρά και τη νύχτα θα συναντηθούμε στο μονοπάτι.
Μπαγκίρα, δεν κάνω βήμα αν δεν...
Τρέχα Μόγλη!
Τρέχα!
Γκρίζε, τι σου συμβαίνει; Γιατί δε πας να παίξεις;
Τι είναι αυτό;
Γιατί έπρεπε να φύγει;
Γκρίζε.
Μπορούσαμε να τον προστατεύσουμε. Δεν έπρεπε να τον αφήσουμε να φύγει.
Κι εμένα μου λείπει αλλά σημασία έχει πως τώρα είναι ασφαλής.
Μπείτε μέσα.
Φαντάζεστε υποθέτω, γιατί είμαι εδώ.
Το κουτάβι των ανθρώπων έφυγε απ'τη ζούγκλα.
Σας ξεκαθάρισα πως έπρεπε να μου το παραδώσετε.
Δεν είναι πια μαζί μας.
Έφυγε απ'την αγέλη.
Μπορώ να ρωτήσω πού πήγε;
Είναι με τους όμοιούς του τώρα.
Δηλαδή το κουτάβι έφυγε απ'τη ζούγκλα.
Ακριβώς.
Δεν έχουμε πλέον τίποτα να χωρίσουμε.
Και πάνω απ'όλα έχουμε ειρήνη.
Τότε, τελειώσαμε.
Εκτός αν τον αναγκάσω να ξανάρθει!
Ακίλα!
Τώρα έχω την προσοχή σας.
Δεν ήθελα να συμβεί αυτό.
Ένα πράγμα σας ζήτησα και αρνηθήκατε.
Αυτά τέλειωσαν! Πείτε το σ'όλους...
μέχρι να μου δώσετε το κουτάβι αυτοί οι λόφοι είναι δικοί μου.
Αφού δεν θέλατε με το καλό... τώρα θα μάθετε τι σημαίνει φόβος.
Μπαγκίρα!
Γεια σου.
Μιλάς με κάποια γλώσσα;
Είσαι συμπαθητικούλης.
Θες μια δαγκωνιά;
Μη φοβάσαι.
Ελάτε πίσω!
Είναι δικά μου!
Γεια!
Είναι κανείς εκεί;
Γεια σου νεοφερμένε.
Μη φοβάσαι.
Δεν θα σου κάνω κακό.
Περαστικός είμαι.
Δεν ψάχνω για μπελάδες.
Δεν είναι καλό που είσαι μόνος. Κανείς δεν πρέπει να είναι μόνος.
Περιμένω έναν φίλο. Θά'ρθει όπου νά'ναι.
Θα μείνω μαζί σου μέχρι νά'ρθει.
Σε πειράζει;
Θα φροντίσω να είσαι ασφαλής.
Οι δυο μας, γλυκό μου.
Ποιος είσαι;
Ο Κάα.
Φτωχό μικρό μου. Τι γυρεύεις τόσο βαθιά στη ζούγκλα;
- Αυτό είναι το σπίτι μου. - Δεν γνωρίζεις τι είσαι;
Εγώ ξέρω τι είσαι.
Ξέρω από πού είσαι.
Ξέρεις;
Ναι.
Θέλεις να δεις;
Ναι.
Οι άνθρωποι μένουν συνήθως στα χωριά τους, μακριά απ'τη σκοτεινή ζούγκλα.
Όταν όμως ταξιδεύουν, στις σπηλιές τη νύχτα φαίνεται η ανάσα τους...
Τη λένε... κόκκινο λουλούδι.
Εφεύρεση του ανθρώπου...
φέρνει ζέστη και φως...
και καταστροφή σε ό,τι αγγίζει.
Ποιος είναι αυτός;
Ο ταξιδιώτης που προστετεύει το μικρό του.
Ο Σιρχάν τον σκότωσε εκείνη τη νύχτα
αφού πρώτα είχε καεί από το κόκκινο λουλούδι του.
Έφυγε βιαστικά και δεν είδε το μικρό που άφησε πίσω του.
Το μικρό αυτό, ήσουν εσύ.
Ο πάνθηρας σε βρήκε.
Φτωχό μικρό μου.
Θέλεις να μείνεις στη ζούγκλα;
Μπορείς να μείνεις μαζί μου αν θέλεις.
Θα σε προσέχω.
Άφησέ τον φόβο σου να φύγει.
Έχε μου εμπιστοσσσσύνη.
Ηρέμησε μικρέ. Δε χρειάζεται να φωνάζεις κι έτσι.
Πού είμαι;
Στη σπηλιά μου.
Δε θυμάσαι τι έγινε, ε;
- Όχι. - Σου έσωσα τη ζωή.
Σε άρπαξα απ'τα σαγόνια του θανάτου, την αγκαλιά του θανάτου, αν προτιμάς.
Για καλή σου τύχη περνούσε από κει ο νέος σου ήρωας, ο Μπαλού.
Τίποτα σπουδαίο, αλλά πες μου...
μπορείς να... σκαρφαλώσεις;
Ναι.
Μη χάνουμε τότε χρόνο, πάμε να τελειώνουμε.
Να τελειώνουμε με τι;
Με την ανταμοιβή μου μικρέ.
Τι εννοείς ανταμοιβή; Για ποιο λόγο;
- Μου χρωστάς μικρέ. - Πιο σιγά.
- Πρέπει να μου το ξεπληρώσεις. - Ναι αλλά...
Θα το κάνεις γιατί μου χρωστάς, τό'πιασες;
Άκου τι θα κάνεις. Βλέπεις αυτό το χρυσαφί πράγμα εκεί πάνω;
Το λένε μέλι.
Για να με ξεπληρώσεις, πρέπει ν'ανέβεις εκεί πάνω...
και να μου φέρεις αυτό το πράγμα που κάνει τον περίεργο θόρυβο.
Πλάκα μού κάνεις, έτσι;
Δε νομίζω.
- Μπορεί να σκοτωθώ. - Μικρέ.
Άκου μικρέ..
για να να καταλάβεις. Είμαι αρκούδα και πρέπει να τρώω όσο το βάρος μου
καθημερινά, λόγω της χειμερίας νάρκης. Ξέρω πως ζητάω πολλά...
αλλά εγώ δεν σκαρφαλώνω ενώ εσύ μπορείς.
Πρέπει να με βοηθήσεις γιατί έρχεται ο χειμώνας και δε θα θες να πέσω σε νάρκη...
και να μην ξαναξυπνήσω ποτέ.
Έχει πολλές μέλισσες.
Ναι, είναι λίγες αλλά μην ανησυχείς. Αυτές δεν τσιμπάνε.
Μπράβο αγόρι μου.
Με τσιμπάνε.
Θα τό'κανα και μόνος μου αλλά πάσχω από υψοφοβία.
- Άντε, αρχίσαμε πάλι. - Εσύ κοίτα τη δουλειά σου.
- Θα τα καταφέρεις. - Τώρα θα την κοπανήσει.
- Όχι αυτός εδώ. - Οι μαϊμούδες όταν τις τσιμπάνε πάντα φεύγουν.
- Αυτός δεν είναι μαϊμού. - Τι είναι;
- Κουτάβι ανθρώπων. - Κουτάβι ανθρώπων;
Και μίλα σιγά γιατί προσπαθώ να συγκεντρωθώ. Όλα εντάξει εκεί πάνω;
Όχι!
- Κοίτα να δεις! Βρήκε κι άλλον. Τι είναι; - Κουτάβι ανθρώπων.
- Κουτάβι ανθρώπων; - Κουτάβι ανθρώπων.
- Δεν είναι μαϊμού; - Όχι, είναι κουτάβι ανθρώπων.
Πρόσεχε γιατί κινδυνεύεις άμεσα να γίνεις είδος προς εξαφάνιση.
Κάνεις εκπληκτική δουλεια.
Με τσιμπάνε.
- Άντε πάλι! - Δεν είναι μαϊμού Φρεντ. Είναι ανθρώπινο κουτάβι.
- Ανθρώπινο κουτάβι; - Ναι, ανθρώπινο κουτάβι.
- Το πιστεύεις; - Είσαι σίγουρος;
Θα πάψετε επιτέλους;
Εί! Εσύ εκεί πάνω!. Απ'ό,τι βλέπω τα πας φανταστικά!
J' aime le noir
Τό'χεις, αρκεί να το πιστέψεις!
Κοντά είσαι.
Λίγο ακόμα.
Ναι, ναι!
Ναι!
Τι ωραίο που είναι!
Είπες πως δεν τσιμπάνε. Κι αυτά τι είναι;
Πώς στην ευχή τά'παθες αυτά;
Μάλλον θα ήταν θηλυκές!
Από δω κάτω μου φάνηκαν αρσενικές. Οι θηλυκές όντως τσιμπάνε.
Βάλε λίγο μέλι πάνω τους.
Μέλι; Σοβαρά μιλάς;
Το βάζεις, το γλείφεις κι αισθάνεσαι πολύ καλύτερα.
Είναι η αλοιφή της φύσης. Εγώ τη βάζω παντού.
Ευχαριστώ. Τώρα είμαστε πάτσι.
Κάτσε! Πώς σε λένε; Δεν προλάβαμε να συστηθούμε.
- Μόγλη. - Μόγλη.
Φανταστικό όνομα!
Μόνος σου θα το σκέφτηκες.
Μόγλη έχω πολλά να μαζέψω πριν πέσω σε χειμερία νάρκη την άλλη βδομάδα.
- Αν μείνεις μπορείς να με βοηθήσεις... - Πρέπει να πάω στο χωριό των ανθρώπων.
- Για ποιο λόγο; - Δε γίνεται αλλιώς. Μία τίγρη μ' έβαλε στο μάτι.
- Σοβαρά; Γιατί σε θέλει η τίγρη;. - Γιατί είμαι άνθρωπος. Άσε με ήσυχο.
Ει! Μόγλη φιλαράκι, κολλητέ μου.
Περίμενε λίγο ομορφούλη.
Ο Μπαγκίρα μου είπε να πάω.
Τον ξέρω τον Μπαγκίρα.
Το πρόβλημά του είναι ότι ακολουθεί πάντα τους κανόνες.
Κάποιες φορές πρέπει, αν όχι να τους σπας... να τους κάνεις πιο ελαστικούς.
- Ή να τους ερμηνεύεις αλλιώς, σωστά; - Μου είπε να πάω στο χωριό.
- Κι αυτό θα κάνω. - Αν αυτό θέλεις, κάν'το.
Και μάλιστα θα σε πάω εγώ ο ίδιος.
Άντε πάμε, νυχτώνει.
#... Κι εγώ λέω...
# ξέχνα τις έγνοιες σου...
# μόνο αν είναι απαραίτητο...
- Τι είναι αυτό; - Τραγούδι για το πώς να περνάς καλά.
Τι σημαίνει τραγούδι;
Δεν ξέρεις; Όλοι ξέρουν τι είναι. Οι λύκοι δεν τραγουδούν;
Δεν ξέρω.
Έχουν τον Νόμο της Ζούγκλας.
Αυτός είναι ο Νόμος της Ζούγκλας.
Παλιός όσο κι ο ουρανός.
Ο λύκος που τον σέβεται θα ζει ευτυχισμένος, κι αυτός που τον αψηφά θα πεθαίνει.
Μικρέ, αυτό δεν είναι τραγούδι. Είναι τσιτάτο.
Τι είναι το τσιτάτο;
Λίγο ακόμα.
- Αυτό είναι το χωριό των ανθρώπων; - Ναι. Το καταλαβαίνεις απ'το κόκκινο λουλούδι.
Το αγαπούν πολύ το κόκκινο λουλούδι.
Δε δείχνει και τόσο κακό.
Αν το αφήσεις ελεύθερο καταστρέφει ό,τι αγγίζει. Μην παίζεις ποτέ μ'αυτό.
- Κατάλαβα. - Ωραία.
- Λες να είμαι από δω; - Μπορεί.
- Δεν ξέρω μικρέ. Σου θυμίζει κάτι; - Δεν το θυμάμαι.
Το μόνο που θυμάμαι είναι η ζωή με τους λύκους.
Γιατί θες να πας εκεί;
- Ο Μπαγκίρα λέει πως χρειάζομαι τους ανθρώπους. - Τι θες κι ακούς τον Μπαγκίρα;
Είναι φίλος μου, εντάξει;
Τώρα δεν ξέρω καν πού είναι.
Δεν το πιστεύω πως φεύγω απ'τη ζούγκλα για πάντα.
Αυτό που είδα σήμερα να κάνεις, δεν τό'χω ξαναδεί.
Χρόνια προσπαθούσα να πάρω αυτό το μέλι.
- Χρησιμοποίησα τα κόλπα μου. - Ποια κόλπα;
Δεν το έκανα με τον τρόπο των λύκων.
Ποιος νοιάζεται για τους λύκους; Εσύ έχεις τον δικό σου τρόπο.
Εγώ έχω τον τρόπο μου πως και καθένας τον δικό του. Έτσι πάει το πράγμα.
Πόση παραπάνω προστασία θα σου προσφέρουν από μένα;
Θες να πας με τους ανθρώπους. Νομίζω πως άνθρωπος είσαι κι εδώ.
Τώρα που ξέρεις πού είναι το χωριό έρχεσαι όποτε το θελήσεις.
Αλλά θα το εκτιμούσα πολύ αν ήθελες να μείνουμε μαζί.
Είμαι περίεργος να δω πόσο μέλι θα μαζέψουμε μέχρι τον χειμώνα.
Θα κάνω ό,τι χρειάζεται για νά'σαι ευτυχισμένος.
Κι αν δεν περνάς καλά εγώ ο ίδιος θα σε φέρω στο χωριό.
Συμφωνείς;
Μέχρι τον χειμώνα.
Μανούλα, ξύπνα.
- Τα κουτάβια; - Είναι εκεί πάνω.
Το πουλί που πρέπει να προσέχετε είναι ο κούκος.
Ξέρετε τι κάνει για να επιζεί;
Εκμεταλεύεται την αδυναμία των άλλων μανάδων.
Ο κούκος είναι πολύ έξυπνος και δε μεγαλώνει τα δικά του μικρά
αλλά τα βάζει κρυφά στη φωλιά άλλου πουλιού
κι η μάνα ξεγελιέται και τα ταίζει, τα ανατρέφει
και ξέρετε τι γίνονται τα δικά της μικρά;
Πεθαίνουν απ'την πείνα επειδή τα παραμέλησε.
Κι όλα αυτά γιατί αγάπησε ένα μικρό...
που δεν ήταν δικό της.
Ελάτε, ώρα για ύπνο.
Νομίζω πως με συμπάθησαν.
Γιατί το κάνεις αυτό;
Έφυγε, αυτό δεν ήθελες;
Τον ήθελα νεκρό.
Όταν μάθει τι έγινε θα επιστρέψει.
Κι εγώ θα τον περιμένω.
- Αυτό είναι το πρώτο σημάδι. - Το πρώτο σημάδι μπήκε.
- Αυτό είναι το πρώτο σημάδι. - Τό'πιασα.
Τό'πιασα. Πες του πως προχωράμε στο δεύτερο.
Ελήφθη.
Πάμε στο δεύτερο σημάδι.
Τό'πιασα.
J' aime le noir
# Πριν να αισθανθείς ανάγκη
# είναι απλή αναγκαιότητα
# ξέχνα τις έγνοιες σου
# είναι απλή αναγκαιότητα
# της μητέρας φύσης η συνταγή
# που γεννά την αναγκαιότητα.
# Όπου τριγυρνάω
# όπου κι αν βρεθώ
# αυτό που πιο πολύ επιθυμώ
# είναι στο σπίτι μου να βρεθώ.
# Οι μέλισσες στα δέντρα βουίζουν
# το μέλι που φτιάχνουν μου χαρίζουν
# Όταν κοιτάς κάτω από φυτά και βράχια
# βλέπεις φανταχτερά βατράχια
# κι ίσως να δοκιμάσεις μερικά
# γιατί είναι απλή αναγκαιότητα.
# Όπου κι αν πάω
# όπου κι αν γυρνώ
# αυτό που πιο πολύ επιθυμώ
# είναι στο σπίτι μου να βρεθώ.
# Οι μέλισσες στα δέντρα βουίζουν
# το μέλι που φτιάχνουν μου χαρίζουν
# Όταν κοιτάς κάτω από φυτά και βράχια
# βλέπεις φανταχτερά βατράχια
# κι ίσως να δοκιμάσεις μερικά
# γιατί είναι η απλή αναγκαιότητα
# που σου γεννιέται.
# Ναι, θα σου γεννηθεί.
# Θα σου γεννηθεί.
Μπαλού, κοίτα.
Μείνε πίσω μου.
Εμφανίσου όποιος κι αν είσαι.
Μπαγκίρα!
Μόγλη.
Σ'έψαχνα παντού. Νόμιζα πως έφυγες.
- Είσαι καλά; - Ναι, δεν το πιστεύω πως με βρήκες.
Ανησυχούσα για σένα.
Χάθηκα και δεν ήξερα τι απέγινες. Μετά με βρήκε ο Μπαλού και μ'έσωσε
από ένα γιγάντιο φίδι και τώρα δουλεύουμε παρέα.
Να και κάτι καινούργιο. Δεν ήξερα ότι κι οι αρκούδες δουλεύουν.
Έλα Μόγλη, πάμε.
Περίμενε.
Πηγαίνετε εσείς κι εγώ θα σας προλάβω.
Μη θυμώσεις.
Γιατί να θυμώσω;
Πάντα θυμώνεις όταν το κάνω αλλά μη θυμώσεις αυτή τη φορά.
Δείξε μου και θ'αποφασίσω.
Έλα να δεις.
Μ' αυτά τα σχοινιά σκαρφαλώνω. Τά'πλεξα μεταξύ τους για νά'ναι γερά και μακριά.
Βλέπεις πόσο γερά είναι;
Θες να δεις και το πιο ωραίο;
Είναι μέσα. Ελάτε!
Μια κρυψώνα με μέλι για τον χειμώνα.
Τρελάθηκες;
Είπες πως δεν θα θυμώσεις.
Δεν σου είπε ο Ακίλα πως στη ζούγκλα δε χωράνε...
τέτοια κόλπα;
Αν θες κόλπα, τράβα να τα κάνεις στο χωριό των ανθρώπων.
Βοηθώ τον Μπαλού να ετοιμαστεί για τη χειμερία του νάρκη.
Οι αρκούδες της ζούγκλας δεν πέφτουν σε χειμερία νάρκη. Τι του μαθαίνεις;
Δε πέφτω σε χειμερία νάρκη, κοιμάμαι όμως πολύ.
Απατεώνα! Εγώ δε χάβω τις ψευτιές σου όπως αυτός. Φεύγει αμέσως.
- Μα δεν θέλω να φύγω. - Δεν έχεις άλλη επιλογή!
Ας ηρεμήσουμε όλοι λίγο. Έχει περάσει η ώρα.
Είναι αργά για να ταξιδέψουμε. Ας φάμε λίγο μελάκι...
- Δεν τρώω μέλι. - Δεν πειράζει. Θα το φάω εγώ.
Να τραβήξουμε έναν καλό υπνάκο και το συζητούμε το πρωί.
Καλώς.
Αλλά το πρωί φεύγουμε.
Μόγλη.
Πού είναι;
- Στο κοπάδι. - Τι; Αυτά τον μαθαίνεις;
Ποτέ δεν θα τού'λεγα να μπλεχτεί με τους ελέφαντες.
Γεια σας, παίδες.
Τι σου έλεγα; Είναι ξεχωριστός.
Το ξέρω. Εγώ τον μεγάλωσα.
Μη τον αναγκάζεις τότε να φύγει. Άστον να είναι αυτό που είναι.
- Δεν καταλαβαίνεις. Κινδυνεύει. - Ξέρω πως τον κυνηγά μια τίγρη.
Όχι οποιαδήποτε τίγρη. Ο Σιρχάν.
Τον κυνηγά ο Σιρχάν;
Αν όμως τον στείλεις στο χωριό, τον κατάστρεψες.
Θα τον κάνουν άνθρωπο.
Να τον ξαναστείλουμε στους λύκους. Ο Ακίλα θα τον προστατεύσει.
Ο Ακίλα είναι νεκρός.
- Τι; - Ο Σιρχάν τον σκότωσε.
Δεν θα σταματήσει ποτέ αν δεν πιάσει το παιδί.
Ο μόνος τρόπος να σωθεί, είναι να πάει στους ανθρώπους.
Σε παρακαλώ, Μπαλού.
Εσένα θα σ'ακούσει.
- Γεια σου, μικρέ. - Γεια.
Πολύ πρώτο αυτό που έκανες!
Ο Μπαγκίρα δεν το είδε έτσι.
Όχι! Μιλήσαμε και ήταν εντυπωσιασμένος.
- Αλήθεια; - Ναι βέβαια, κι οι δυο μας.
Δεν έχω δει άλλον να πάει τόσο κοντά σε ελέφαντα.
Μικρέ, θέλω να μιλήσουμε για κάτι.
Τι θέλεις να πούμε;
Σκεφτόμουνα, ξέρεις...
Τώρα που ήρθε ο φίλος σου, ίσως ήρθε η ώρα να... την κάνεις σιγά-σιγά.
Ο χειμώνας έφτασε
κι είναι ώρα να φύγεις.
Μα θέλω να μείνω μαζί σου.
Δεν είμαστε φιλαράκια;
Δεν είμαστε φίλοι. Εγώ τουλάχιστον δεν σε είδα ποτέ σα φίλο.
Με βοήθησες να βρω μέλι αλλά τώρα πια δεν σε χρειάζομαι.
Πρέπει να στο συλλαβίσω;
Δε σε θέλω πια εδώ.
Το έκανα.
Κι ήταν το πιο δύσκολο πράγμα πού'χω κάνει.
Το ξέρω.
Φύγε.
Φύγε από δω.
Κόφτο!
Φύγε από δω!
Μόγλη!
Μόγλη! Κρατήσου!
Μπαγκίρα.
- Τι ήταν αυτό; Πού τον πάνε; - Από δω έλα.
Σε βλέπουμε!
Έλα, πήδα! Πρόσεχε τα νύχια.
Βοήθεια!
Αναλαμβάνω εγώ.
Όχι. Θα έρθω κι εγώ.
Γίνεται, αρκεί να μην ανέβω πολύ ψηλά.
Ωραία. Πάμε.
Κα... λά.
Δεν θα τα καταφέρω.
Μπαλού, κοίτα εμένα. Τίποτα άλλο, μόνο εμένα.
- Θα τα καταφέρεις. Μόνο κοίτα ψηλά. - Καλά, καλά. Έρχομαι.
Από ποιο μέρος της ζούγκλας είσαι;
Μικρέ άνθρωπε. Από πού; Απ'τον Βορρά, τον Νότο; Από ποιο μέρος της ζούγκλας;
Από νότια, νομίζω.
Ζεστό μέρος, ωραίο, αν και δεν έχω πάει ο ίδιος.
Πες μου, έχεις δοκιμάσει ποτέ "παου-πό";
Μερικοί άνθρωποι... να δεις πώς την λένε...
Παπάγια.
Άκου "Παπάγια"! Μού'ρχεται να σωριαστώ κάτω όταν τ'ακούω.
Δοκίμασε!
Άντε.
Είναι ωραίο.
- Ξέρεις ποιος είμαι εγώ; - Όχι.
Είμαι ο βασιλιάς των Μπάνταρ-Λογκ.
Μπορείς να με λες Λούι.
Τα κατάφερα.
Μπράβο παλιόφιλε.
Πρέπει να είναι εκεί μέσα.
Ακολούθησέ με.
Όχι, σε επίπεδο έδαφος εγώ κάνω κουμάντο.
Κι έχω ένα σχέδιο.
Είσαι ένα κουτάβι ανθρώπων που θέλει να ζήσει στη ζούγκλα.
Πώς το ξέρεις αυτό;
Μικρέ, έχω αυτιά που κι αυτά έχουν αυτιά.
Αν θες να ζήσεις εδώ θα χρειαστείς κάποιον να σε προστατεύει.
Μόνο εγώ μπορώ και θα το κάνω μ'ένα αντίτιμο.
Δεν έχω κάτι για να σου δώσω.
Εγώ νομίζω πως έχεις.
Τι;
Κοίτα γύρω σου κουτάβι.
Έχω ό,τι θέλω. Άπειρη τροφή. Θησαυρούς αμέτρητους. Διοικώ ολόκληρο στρατό.
Ένα μόνο δεν έχω κι αυτό θα μου το δώσεις εσύ.
Το κόκκινο λουλούδι.
Δεν το έχω.
Άνθρωπος δεν είσαι;
Αυτό σε κάνει άνθρωπο. Μπορείς να το βρεις και να το ελέγξεις.
Μου έχουν πει να μην το πλησιάζω.
Στο είπαν γιατί όποιος το έχει είναι στην κορυφή της τροφικής αλυσίδας.
Κανείς σ'αυτή τη ζούγκλα δε μπορεί ν'αντισταθεί...
...στο κόκκινο λουλούδι.
Σε παρακαλώ, θέλω να φύγω.
# Μη πας να με ξεγελάσεις κουτάβι.
# Θα κάνουμε μια συμφωνία.
# Με το κόκκινο λουλούδι θα κάνω τ' όνειρό μου πραγματικότητα.
# Πες μου το μυστικό, κουτάβι, Πες μου τι να κάνω.
# Δώσμου τη δύναμη του λουλουδιού, για να γίνω όπως εσύ.
# Θέλω να γίνω όπως εσύ.
# Να περπατώ όπως εσύ, να μιλώ όπως εσύ.
# Θα δεις πως κι εγώ μπορώ να γίνω όπως εσύ.
# Ίσως το βρίσκεις γελοίο, εγώ ένας
# γιγάντιος πίθηκος να θέλω να μοιάσω σ'ένα κουτάβι όπως εσύ.
# Αλλά μαζί εμείς οι δυο της ζούγκλας θ'αποκτήσουμε τον κάθε θησαυρό.
# Εγώ έχω τη φλόγα και τη φωτιά εσύ. Μα θέλει δύο αυτό που έχω ονειρευτεί.
# Θέλω να γίνω όπως εσύ.
# Θέλω να κάνω τη φωτιά ό,τι την κάνεις κι εσύ.
# Τι υπέροχη αυτή η προοπτική!
# Ένας γιγάντιος πίθηκος όπως εγώ ό,τι κάνει ο άνθρωπος θα το μπορώ.
Ένα μόνο χρειαζόμαστε ν'απογειώσει τη δύναμή μας:
Φέρε μου το κόκκινο λουλούδι.
Όχι μόνο θα σε προστατεύσω αλλά τίποτα δεν θα ξαναμπεί στον δρόμο μας.
Δε μπορώ!
Δε μπορείς ή δεν θέλεις;
Δε μπορώ!
Θα το κάνεις!
Με συγχωρείτε!
Είναι κανείς εδώ;
Έχω έρθει στον σωστό μαϊμουδο-ναό;
Παναγιά μου! Ο βασιλιάς Λούι!
Είμαι πολύ συγκινημένος.
Όσα λέγονται είναι αληθινά. Κύριε, είστε πράγματι τεράστιος.
Με την καλή έννοια το λέω. Τι όγκος κάθεται σ'αυτόν τον αρχαίο θρόνο!
Μεγαλειώδης!
Πιάστε τον!
Καθήστε ήσυχοι!
Δεν είμαι αναρριχητής αλλά ήρθα εδώ για να σας δω.
Να πραγματοποιήσω τ'όνειρό μου.
Πετάξτε τον απ'τον βράχο.
Περιμένετε! Δεν έχω κανένα πρόβλημα.
Δεν έχω πρόβλημα μ'εσάς.
Ήρθα απρόσκλητος ελπίζοντας να γίνω δεκτός.
Για να με διακόψω, είστε τόσο όμορφοι, με ισχυρή προσωπικότητα...
που κανείς δεν θα το πίστευε.
Ίσως λόγω της μυρωδιάς...
που είναι κάπως έντονη.
Μη με βλέπετε έτσι. Εγώ βάζω το μυαλό
κι εσείς την τεχνογνωσία.
Δείξτε μου πώς το κάνετε γιατί δεν ξέρω.
Ξέρω να ξύνω, να τρίβω, να πιάνω ψάρια και έλπιζα...
κι ας έχετε αντιρρήσεις... έλπιζα λέω...
είναι τ'όνειρό μου, έλπιζα να γίνω κι εγώ ένας Μπάντα-Λογκ.
Πόσο θέλω να γίνω σαν κι εσάς. Στη διάθεσή σας ό,τι έχω...
Να μη φύγει κανείς!
Θα τον βρω μόνος μου τον δρόμο. Ευχαριστώ. Αντίο!
Θα προσπαθήσω να τους καθυστερήσω.
Για πού το έβαλες κουτάβι;
Μη με πλησιάζεις!
Δεν υπάρχει άλλος εδώ. Είμαι η μόνη σου ελπίδα.
Μαζί μου θα περνάς καλά. Δεν έχεις πού αλλού να πας.
Θα γυρίσω στην αγέλη και τον Ακίλα.
Τον Ακίλα; Δεν τά'μαθες;
Ο Σιρχάν τον σκότωσε.
Πιθανότατα εξαιτίας σου.
Λες ψέμματα!
Μην πας να ξεφύγεις...
...απ'αυτό που είσαι. Μ'ακούς;
Σκέψου το, κουτάβι.
Μπορούμε να εξουσιάσουμε τη ζούγκλα.
Άκου τη φωνή της λογικής.
Σε τσάκωσα!
Μόγλη.
Αν του συμβεί κάτι, δεν θα με συγχωρήσω ποτέ.
Μπαγκίρα.
Μόγλη.
Κάτσε εκεί, ερχόμαστε.
Είναι αλήθεια;
Ποιο πράγμα;
Ο Ακίλα είναι νεκρός;
Θα στο λέγαμε.
Το ξέρατε κι οι δυο! Και κανείς δεν έκανε τίποτα!
Ηρέμησε μικρέ.
Κάποιος πρέπει να κάνει κάτι.
Μόγλη!
Ούτε ίχνος του. Πού να πήγε;
Έλα.
Γύρισε, ήρθε ξανά στη ζούγκλα.
- Μαμά, τι συμβαίνει; - Το κόκκινο λουλούδι.
Τρέξτε όλοι στο ποτάμι.
Το κόκκινο λουλούδι, το κόκκινο λουλούδι.
Μείνετε κοντά.
Ο Μόγλης είναι αυτός;
Σιρχάν!
Δεν σε φοβάμαι.
Κανείς δεν πρέπει πια να σε φοβάται.
Όχι.
Κάτι άλλο φοβούνται τώρα.
Το κουτάβι έγινε τώρα άντρας.
Γκρίζε.
Είναι πάντα σπουδαία η μέρα που ωριμάζεις.
Αυτούς μπορείς να τους γελάσεις, όχι όμως κι εμένα.
Εγώ είχα προβλέψει το μέλλον σου.
Είχα προβλέψει τι θα γίνεις.
Έλα λοιπόν! Χρησιμοποίησε το κόκκινο λουλούδι πάνω μου, σαν τον πατέρα σου.
Δείξε σ'όλους αυτό που στ'αλήθεια είσαι.
Είμαι ο Μόγλης των Σιονί κι εδώ είναι το σπίτι μου.
Έκανες τη μεγαλύτερη ανοησία που μπορούσες.
Τώρα δεν έχεις τίποτα. Δεν έχεις νύχια, τρίχωμα, δόντια...
Ούτε φίλους.
Αυτός είναι ο Νόμος της Ζούγκλας. Παλιός κι αληθινός σαν τον ουρανό.
Τι είναι αυτό;
Ο λύκος που τον σέβεται θα ζει ευτυχισμένος.
- Αυτός που τον αψηφά θα πεθάνει. - Ανόητοι.
Σαν τον φλοιό που προστατεύει το δέντρο
ο Νόμος προστατεύει τα πάντα...
Ωραία! Ξεσηκώνεστε εναντίον μου για μια διαμάχη ανάμεσα σε μένα και το κουτάβι;
- ... δύναμη των λύκων είναι η αγέλη. - Θα σας κάνω όλους μια χαψιά!
Όχι!
Λύκοι! Επίθεση!
- Μείνε εδώ! - Θέλω να πολεμήσω στο πλευρό τους.
Δεν μπορείς να πολεμήσεις σα λύκος, γιατί δεν είσαι λύκος.
Πολέμησέ τον σαν άντρας.
Τράβα!
Θα τον καθυστερήσουμε.
Ήρθε η ώρα να μπει ένα τέλος.
Όχι!
Το δέντρο.
Μείναμε οι δυο μας τώρα!
Σπάσε, σπάσε!
Δεν έχεις πού να πας.
Νόμιζες πως θα μου γλύτωνες;
Ή εγώ θα σ' αποτελειώσω ή το κόκκινο λουλούδι.
Είναι θέμα χρόνου.
Πόσο πίστευες αλήθεια πως θ'άντεχες;
Περισσότερο απ'τον πατέρα σου;
Περισσότρο απ'τον Ακίλα;
Δεν σε φοβάμαι!
Μ'ακούς;
Δεν το ξανασκάω από σένα!
Αυτό είναι το σπίτι σου, παιδί μου.
Μανούλα, μανούλα.
Γιε μου.
Ο Μόγλης! Είναι ο Μόγλης!
Κοίτα να δεις!
Όπου ανοίγουν δρόμο μες στα δέντρα τα νερά κυλάνε.
Έίδα πολλά στη ζωή μου να συμβαίνουν στη ζούγκλα αλλά εκείνη τη νύχτα,
είδα κάτι που δεν θα ξεχάσω ποτέ.
Είδα ένα μικρό αγόρι να ενώνει όλη τη ζούγκλα για πρώτη φορά.
- Λίγους ακόμα γύρους. - Ανεβαίνω ψηλά.
Μείνε χαμηλά.
Ποτέ δεν ακούει.
Σε πρόλαβα.
Γεια σου Μόγλη. Ανέβηκες στα δέντρα. Παραλίγο να τα καταφέρουμε.
Παιδιααά!
Πολύ γρήγορα! Δεν σας έχει μιλήσει κανείς για το τζόγκιγκ;
Εσύ πήγαινε από πάνω όταν όλοι πάνε από κάτω στο μονοπάτι.
Όμως εσύ αυτό έκανες.
Ναι, γιατί δεν είμαι λύκος. Την επόμενη φορά θα είμαστε μαζί.
Ελάτε παιδιά.
- Η δύναμη της αγέλης είναι... είναι... - Ο λύκος.
- ... και η δύναμη του λύκου είναι η αγέλη. - Γύρισε ο Μόγλης.
Γεια σου Μόγλη.
Βιαστείτε παιδιά.
Κοιτάξτε καλά λύκοι.
- Αυτός είναι ο Νόμος της Ζούγκλας... - Τόσο παλιός κι αληθινός όσο κι ο ουρανός.
Ο λύκος που τον σέβεται θα ζει ευτυχισμένος αλλά ο λύκος που τον αψηφά θα πεθάνει.
Όπως ο φλοιός προστατεύει το δέντρο
έτσι κι ο νόμος προστατεύει τα πάντα.
Δύναμη της αγέλης...
- Ωραία είναι εδώ πάνω. - Τώρα μπορούμε και σκαρφαλώνουμε.
Μη μου πεις πως θα κάνεις διαλογισμό.
Θα μπορούσα να καλοσυνηθίσω έτσι.
ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΤΗΣ ΖΟΥΓΚΛΑΣ
Μετάφραση εξ' ακοής < J' aime le noir > @ www.subs4free.com
Βασισμένο στο βιβλίο του RUDYARD KIPLING